Willem Hagg
fysio- en haptotherapie

Behandeling en voorgeschiedenis

Willem Hagg is sinds 2015 gediplomeerd als haptotherapeut en door lidmaatschap van de Vereniging van Haptotherapeuten (VVH) GZ-Haptotherapeut.

Zijn eerste ervaring met haptonomisch contact dateert uit 1975 toen Coos Stolper en hij naar Frans Veldman ( de grondlegger van de haptonomie) gingen voor zijn begeleiding bij hun eerste zwangerschap.

Van 1978 tot in 1980 heeft hij de Alpha-opleiding aan de Academie voor Haptonomie en Kinesionomie in Overasselt gevolgd. Daarna meerdere verdiepingsstages. Eerst in Overasselt en later in Oms (Zuid Frankrijk).

Vanaf 2007 tot heden is hij deelnemer aan het Studienetwerk Haptonomie en Haptotherapie dat naast gezamenlijke studiedagen ook vanaf het begin bijscholing heeft gevolgd bij Frans Veldman en na diens overlijden, bij AnneMarie Veldman - van Polen in Oms.

Van 2010 tot 2013 heeft hij in Parijs bij het CRIDH haptosynesie gestudeerd. Vervolgens heeft hij via de Academie voor Haptonomie in Doorn en het Instituut voor toegepaste Haptonomie in Nijmegen een route gevolgd om een Nederlandse diploma te halen hetgeen in 2015 gerealiseerd is.

In 2013 is hij medeorganisator geweest van het VVH congres over Haptotherapie en Wetenschap en heeft hij samen met een collega een presentatie gegeven over de taal van de haptonomie.

In 2018 was hij op het VVH congres ter gelegenheid van het 25 jarig bestaan van de VVH een van de sprekers. Het onderwerp was: “haptotherapie, Zelf en trauma” en betrof het uiteenzetten van het belang van affectief contact voor veiligheid bij traumatherapie.

Zijn grootste drijfveer: compassie voor hen die kampen met de gevolgen van (ont)hechtingsstoornissen en van trauma’s.

Therapie-opbouw: in de regel is er sprake van een opbouw in de zittingen waarbij begonnen wordt met de intake en de hulpvraag om vervolgens kennis te maken met de eigen vermogens tot voelen en contact maken. Die introductie maakt het mogelijk om te ervaren ervaren dat haptotherapie uitgaat van en aansluit bij datgene wat in het dagelijkse leven onophoudelijk gebeurt maar niet altijd gewenst is. Eigen vermogens tot voelen en contact maken zijn niet altijd voldoende bekend om draagkracht aan te ontlenen. De lasten van het dagelijkse leven kunnen erg groot zijn. Niet ieder is opgegroeid in een omgeving met adequate stimulansen en het gevoel geliefd te zijn. De patronen die het mogelijk maken om te overleven als het leven moeite kost kunnen erg in de weg staan om vrijheid en ruimte voor het persoonlijke en eigene te beleven. Terwijl die zo nodig zijn om een eigen weg te vinden die ontwikkeling blijft bevorderen.

Na de introductie wordt aangesloten bij wat geraakt is door de eerste ervaringen. Dat kan verder onderzocht en geopend worden. Beveiliging door affectief contact en heel verbonden zijn heeft alle aandacht zodat veel dat moeilijk is gaandeweg toegankelijk kan worden. Affectief contact geeft de mogelijkheid om in onverborgenheid uit te wisselen en samen te zijn. Dan kan gestagneerde ontwikkeling weer in beweging komen. En eenzaamheid verminderen. En levenslust toenemen.


© Willem Hagg 2021